Late static binding kontroluje, do której klasy odwołanie się dokonuje w kontekście statycznym w ramach dziedziczenia. Kluczowa różnica: self:: odnosi się do klasy, w której kod jest napisany, natomiast static:: odnosi się do klasy, która została faktycznie — co ma znaczenie, gdy klasa pochodna dziedziczy statyczną metodę klasy nadrzędnej.
