ตัวสร้าง (constructor) จะสร้างอินสแตนซ์ใหม่ของ คลาสที่แน่นอน เสมอ โดยมีชื่อที่ผูกมัดกับคลาส ส่วน factory method คือเมธอดทั่วไป (มักเป็น static) ที่สร้างอ็อบเจกต์ — ให้คุณมีอิสระในการ ตั้งชื่อ, เลือกคลาสย่อย ที่จะคืนค่า และ ว่าจะสร้างอ็อบเจกต์ใหม่หรือไม่
public class Color {
private final int r, g, b;
private Color(int r, int g, int b) { this.r=r; this.g=g; this.b=b; }
// Named factories: clearer intent than overloaded constructors
public static Color fromRgb(int r, int g, int b) { return new Color(r,g,b); }
public static Color fromHex(String hex) { /* parse */ return new Color(0,0,0); }
// Can return a CACHED instance instead of always allocating
private static final Color BLACK = new Color(0,0,0);
public static Color black() { return BLACK; } // no 'new' every call
}
| ตัวสร้าง | Factory method | |
|---|---|---|
| ชื่อ | ผูกมัดกับคลาส | อธิบายได้ (fromHex) |
| ประเภทการคืนค่า | คลาสนี้เท่านั้น | คลาสย่อยหรือ interface ใดก็ได้ |
| ตัวตน | สร้างใหม่เสมอ | อาจใช้ cache/pool/นำกลับมาใช้ |
| ล้มเหลวได้อย่างสวย | โยนข้อยกเว้น | คืนค่า null/Optional ได้ |
Optional<User> u = User.tryParse(json); // a constructor can't return Optional
Factory methods เพิ่มความเชื่อมโยงทางอ้อมและอาจซ่อนสิ่งที่สร้างขึ้นมา ใช้ตัวสร้างธรรมชาติสำหรับการสร้างค่าแบบง่าย แต่ใช้ factory เมื่อคุณต้องการการตั้งชื่อ การคืนค่าแบบพอลิมอร์ฟิก หรือการควบคุมอินสแตนซ์
Factory methods แยกผู้เรียกจากคลาสที่เป็นรูปธรรม — คุณสามารถคืนค่าการใช้งานที่แตกต่างหรือสำเนาที่แคชไว้โดยไม่ต้องเปลี่ยนสถานที่เรียก
นอกจากนี้ยังทำให้ API ชัดเจนขึ้น: Color.fromHex("#fff") อ่านได้ดีกว่า constructor overload และ factory ที่มีชื่อช่วยหลีกเลี่ยงความกำกวมของ constructor หลายตัวที่มีประเภทพารามิเตอร์เดียวกัน