OOP ngorganisir kode sajanjer karo obyek sing ngikat kondisi sing bisa diganti lan tingkah laku; Pemrograman Fungsional (FP) ngorganisir kode sajanjer karo fungsi murni lan data sing ora bisa diganti, nganggep komputasi minangka transformasi data. Padha-padha bias baku sing beda, dudu kebalikan — lan akeh basa modern nggabung loro-lorone.
| OOP | FP | |
|---|---|---|
| Unit | Obyek (kondisi + metode) | Fungsi |
| Kondisi | Sepatutane, asring bisa diganti | Ora bisa diganti; adoh saka efek samping |
| Polimorfisme | Subtipe / dynamic dispatch | Fungsi tingkat-luwih, generiks |
| Nambahing tipe | Gampang (kelas anyar) | Luwih angel (tekan saben fungsi) |
| Nambahing operasi | Luwih angel (tekan saben kelas) | Gampang (fungsi anyar) |
Baris sawhisané iku masalah ekspresi: saben paradigma nggawé siji sumbu perubahan gampang lan liyane angel.
# OOP: data + behavior together, dispatch by type
class Circle:
def __init__(self, r): self.r = r
def area(self): return 3.14159 * self.r ** 2
# FP: data is dumb; behavior is a separate pure function
def area(shape):
match shape:
case ("circle", r): return 3.14159 * r ** 2
case ("square", s): return s * s
OOP → rich domains with identity & lifecycle (orders, sessions, UI widgets)
FP → data pipelines, transformations, concurrency (immutability avoids races)
Basa modern iku multi-paradigma (Scala, Kotlin, Python, Java/C# modern), dadi katrampilan praktis yaiku pindho alat kang bener saben masalah, dudu pindhang suku.
Nekan FP ing immutability lan fungsi murni wis ngowahi praktek paling apik OOP — obyek nilai sing ora bisa diganti lan injeksi gumantung saka tingkah laku yaiku idea FP sing saiki standar ing desain OO sing apik.