जेनेरिक्स ले तपाईंलाई क्लास र विधिहरू प्रकार द्वारा मापदण्डीकृत गर्न दिन्छ, ताकि एउटै कोड धेरै प्रकारहरूसँग काम गर्छ जबकि compile-time प्रकार सुरक्षा राख्छ। यो parametric polymorphism हो — "एक आकार, कुनै पनि प्रकार।"
();
list.add();
(String) list.get();
// With generics: type is known and checked at compile time
List<String> list = new ArrayList<>();
list.add("hi");
String s = list.get(0); // no cast; list.add(42) won't compile
class Box<T> { // T is a type parameter
private T value;
Box(T value) { this.value = value; }
T get() { return value; }
}
Box<Integer> b = new Box<>(42); // T = Integer, checked at compile time
int n = b.get(); // no cast needed
<T extends Comparable<T>> // bounded: T must be comparable
List<? extends Number> // covariance: accept List<Integer>, List<Double>
Java ले runtime मा जेनेरिक प्रकारहरू मिटाउँछ (type erasure) — तपाई new T() वा instanceof List<String> गर्न सक्नुहुन्न। C++ templates र C# generics फरक व्यवहार गर्छन् (monomorphization / reified types)।
जेनेरिक्सले दोहोरीकरण र सुरक्षा एकै पल दिन्छ: एउटै List<T> प्रत्येक तत्व प्रकारको लागि काम गर्छ, कम्पाइलरले प्रकार त्रुटिहरू पक्रदछ जो अन्यथा runtime क्र्यासहरू हुन्थे।
तिनीहरूले असुरक्षित casts हटाउँछन् र संग्रह को मेरुदण्ड हुन्, कोड दोनै अधिक पुनः प्रयोग योग्य र गलत प्रयोग गर्न गाहिरो बनाउँदै।