OOP ले कोड लाई objects वरिपरि संगठित गर्छ जसले mutable state को साथ behavior बान्धिन्छ; Functional Programming (FP) ले कोड लाई pure functions र immutable data को वरिपरि संगठित गर्छ, computation लाई data transformation को रूपमा मानिन्छ। यी विभिन्न default biases हुन्, opposites होइनन् — र अधिकांश आधुनिक भाषाहरूले दुवै मिलाउँछन्।
| OOP | FP | |
|---|---|---|
| Unit | Object (state + methods) | Function |
| State | Encapsulated, अक्सर mutable | Immutable; side effects बेरीन |
| Polymorphism | Subtyping / dynamic dispatch | Higher-order functions, generics |
| एक type थप्दा | सजिलो (नयाँ class) | गाह्रो (हरेक function पर्शन) |
| एक operation थप्दा | गाह्रो (हरेक class पर्शन) | सजिलो (नयाँ function) |
यो अन्तिम पङ्क्ति expression problem हो: प्रत्येक paradigm ले परिवर्तनको एक अक्ष सजिलो र अर्को गाह्रो बनाउँछ।
# OOP: data + behavior together, dispatch by type
class Circle:
def __init__(self, r): self.r = r
def area(self): return 3.14159 * self.r ** 2
# FP: data is dumb; behavior is a separate pure function
def area(shape):
match shape:
case ("circle", r): return 3.14159 * r ** 2
case ("square", s): return s * s
OOP → rich domains with identity & lifecycle (orders, sessions, UI widgets)
FP → data pipelines, transformations, concurrency (immutability avoids races)
आधुनिक भाषाहरू multi-paradigm हुन् (Scala, Kotlin, Python, आधुनिक Java/C#), त्यसैले व्यावहारिक कौशल भनेको समस्या प्रति सहीको उपकरण छनोट गर्नु हो, कबीलो छनोट गर्नु होइन।
FP को immutability र pure functions मा जोर ले OOP सर्वश्रेष्ठ अनुशीलनहरूलाई पुन:आकार दिएको छ — immutable value objects र behavior को dependency injection अब राम्रो OO डिजाइनमा मानक FP विचारहरू हुन्।