ਲਾਈਨ ਸਰਲ ਹੈ: ਸਵਸਥ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਉਟਪੁੱਟ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪ ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਬਸ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ; ਅਸਵਸਥ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕੋਡ ਡਿਪਲੋਏ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਜਾਂ ਡਿਬਾਗ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। AI ਨੂੰ ਟਾਈਪਿੰਗ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੋਚ ਨਾ ਕਿ ਬਦਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕਦੀ ਅਜਿਹਾ ਮਰਜ ਨਾ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ। ਜੇ AI ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੌਲੀ ਹੋਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਹੈ — ਇਸ ਨੂੰ ਕੋਡ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹੋ, ਪੁੱਛੋ ਕਿਉਂ ਇਸ ਨੇ ਇਹ API ਚੁਣਿਆ, ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਬਣਾਓ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। AI ਨੂੰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਵਰਤੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਤੇਜ਼ੀ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਲਾਗਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਮੁਹੂਰਤ ਲਈ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਟੈਸਟ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਲ AI ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਕੋਡ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਜੇ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਜਾਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ। ਨਹੀਂ ਜੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ।
ਸਮਝ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਡ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਪਲ ਤੁਸੀਂ ਲਾਜਿਕ ਡਿਪਲੋਏ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਡਿਬਾਗ ਕਰਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ, ਜਾਂ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ — ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਬੋਝ ਨੂੰ ਰਿਵਿਊਰਸ ਅਤੇ ਭਵਿਸ਼ਯਤ ਦੇ ਪਰਿਚਰਾਕਾਂ ਤੇ ਧੱਕ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਖਤਰਾ ਹੁਨਰ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ ਹੈ: AI ਤੇ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਾਨਸਿਕ ਮਾਡਲ ਬਣਾਉਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਜ਼ੀ ਜੋ ਸਮਝ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੇਜ਼ੀ ਜੋ ਸਮਝ ਦੀ ਥਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।