एक कन्स्ट्रक्टर नेहमीच त्याच्या अचूक क्लासचा एक नविन इंस्टन्स परत करते, ज्याचे नाव क्लासला निश्चित आहे. फॅक्टरी मेथड एक नियमित (बहुतेकदा static) मेथड आहे जी ऑब्जेक्ट्स तयार करते — तुम्हाला नामकरण, कोणता सबटाइप परत करायचा आणि नवीन ऑब्जेक्ट तयार करायचे आहे किंवा नाही यावर स्वातंत्र्य देते.
public class Color {
private final int r, g, b;
private Color(int r, int g, int b) { this.r=r; this.g=g; this.b=b; }
// Named factories: clearer intent than overloaded constructors
public static Color fromRgb(int r, int g, int b) { return new Color(r,g,b); }
public static Color fromHex(String hex) { /* parse */ return new Color(0,0,0); }
// Can return a CACHED instance instead of always allocating
private static final Color BLACK = new Color(0,0,0);
public static Color black() { return BLACK; } // no 'new' every call
}
| कन्स्ट्रक्टर | फॅक्टरी मेथड | |
|---|---|---|
| नाव | क्लासला निश्चित | वर्णनात्मक (fromHex) |
| रिटर्न प्रकार | अचूक या क्लासचा | कोणताही सबटाइप / इंटरफेस |
| अंतर्भूत | नेहमीच नवीन | कॅश/पूल/पुनर्वापर करू शकते |
| सुंदरपणे विफल होऊ शकते | अपवाद फेकते | null/Optional परत करू शकते |
Optional<User> u = User.tryParse(json); // a constructor can't return Optional
फॅक्टरीज इंडिरेक्शन जोडतात आणि खरोखर काय तयार केले जाते हे लपवू शकतात. साध्या व्हॅल्यू निर्मितीसाठी सामान्य कन्स्ट्रक्टर वापरा; जेव्हा तुम्हाला नामकरण, पॉलिमॉर्फिक रिटर्न्स किंवा इंस्टन्स नियंत्रणची आवश्यकता असेल तेव्हा फॅक्टरी वापरा.
फॅक्टरी मेथड्स कॉलर्सना कॉंक्रिट क्लासेसपासून अलग करतात — तुम्ही कॉल साइट्स बदलल्याशिवाय भिन्न इंप्लिमेंटेशन किंवा कॅश केलेला इंस्टन्स परत करू शकता.
ते API ला अधिक स्पष्ट करतात: Color.fromHex("#fff") कन्स्ट्रक्टर ओव्हरलोडपेक्षा चांगले वाचते, आणि नावांकित फॅक्टरीज अनेक समान-प्रकाराच्या कन्स्ट्रक्टर्सची संदिग्धता दूर करतात.