Arsitektur heksagonal (Hexagonal Architecture) nata aplikasi ing sakupenge inti bisnis lan misahake saka rincian kayata antarmuka pangguna, pangkalan data, lan layanan njaba. Inti nyambung menyang bagean-bagean iki liwat port lan adapter, mula arsitektur iki uga diarani Ports & Adapters.
Tujuane supaya aturan bisnis tetep ajeg nalika teknologi njaba owah. Wujud segi enem nggambarake wates aplikasi; ora ateges kudu ana enem komponen.
Inti ngerti apa sing kudu ditindakake, dene adapter nangani teknologi kanggo komunikasi. Kode wiwitan aplikasi nyambungake adapter sing cocog menyang inti.
Nalika pelanggan pesen, adapter HTTP ngowahi data sing mlebu dadi panggilan operasi nggawe pesenan. Inti ngesahake pesenan, ngitung totale, lan njaluk panyimpenan liwat port panyimpenan awet. Adapter pangkalan data sing dikonfigurasi nglakokake query banjur mbalekake asil.
Aturan pangitungan ana ing inti lan ora ngemot kode pangolahan HTTP utawa SQL. Kanggo nguji aturan iki, pangembang bisa menehi adapter sing nyimpen data ing memori, mula tes bisa mlaku tanpa sambungan menyang pangkalan data tenan.
Yen ditambahake piranti pesen saka baris printah, piranti kasebut bisa nelpon operasi nggawe pesenan sing padha liwat adapter input liyane. Pangembang ora perlu nulis maneh aturan pangitungan kanggo piranti anyar kasebut.
Arsitektur heksagonal cocog kanggo aplikasi sing aturan bisnise mbutuhake tes jero, duwe sawetara lawang mlebu, utawa integrasi njaba sing kerep owah. Bisa nata kode ing monolit utawa ing saben microservice; ora mbutuhake aplikasi dipérang dadi layanan.
Pustaka pitakon wawancara IT kanthi jawaban rinci — saka Junior nganti Senior.
Nyumbang