Arsitektur Microkernel, uga diarani arsitektur plugin, mbagi aplikasi dadi inti sing menehi fungsi dhasar lan plugin sing nambah fitur. Pangguna utawa pangembang bisa milih plugin sing dibutuhake, tinimbang nyelehake kabeh fitur ing inti.
Contone, editor teks menehi fungsi mbukak lan nyunting berkas. Plugin nambah pamriksan ejaan utawa dhukungan kanggo basa pamrograman liyane. Ing kene, microkernel nerangake struktur aplikasi, dudu kernel sistem operasi.
Plugin ndhaptar menyang aplikasi supaya inti ngerti fitur sing kasedhiya. Gumantung marang desain, pendaftaran bisa kedadeyan nalika aplikasi diwiwiti utawa nalika plugin dipasang.
Inti aplikasi laporan ngatur pamilihan laporan, nyiyapake data, lan nampilake tombol ekspor. Plugin PDF ndhaptar dhukungan ekspor PDF, dene plugin spreadsheet ndhaptar format dhewe.
Nalika pangguna milih PDF, inti masrahake data laporan menyang plugin PDF. Plugin nggawe berkas lan mbalekake asil supaya inti bisa menehi berkas kasebut kanggo diundhuh.
Kanggo ndhukung format liyane, pangembang nggawe plugin sing manut kontrak sing wis ana. Inti ora kudu ngemot rincian nggawe berkas kanggo saben format, anggere kontrak ndhukung kabutuhan anyar kasebut.
Arsitektur iki cocog kanggo editor, produk CMS, piranti pangembangan, lan piranti lunak kanthi ekstensi mligi pelanggan. Paedahe paling gedhe nalika fungsi bebarengan wis cukup cetha lan ekstensi bisa diowahi kanthi mandhiri. Kanggo aplikasi kanthi fitur sethithik lan ora butuh ekstensi, mekanisme plugin bisa nambah keruwetan sing ora perlu.
Pustaka pitakon wawancara IT kanthi jawaban rinci — saka Junior nganti Senior.
Nyumbang