De vuistregel: laat de AI schrijven waar fouten goedkoop en duidelijk zijn, en gebruik het voor beoordelen/refactoren waar fouten duur of subtiel zijn. De doorslaggevende factor is hoeveel het je kost om de output te verifiëren.
De vuistregel: laat de AI schrijven waar fouten goedkoop en duidelijk zijn, en gebruik het voor beoordelen/refactoren waar fouten duur of subtiel zijn. De doorslaggevende factor is hoeveel het je kost om de output te verifiëren.
In deze gevallen is de kost van een bug laag en je kunt het resultaat van begin tot eind lezen.
Hier hou je de AI als een tweede paar ogen: het stelt voor, jij beslist.
Cost of a bug LOW Cost of a bug HIGH
New code ✅ let AI write ⚠️ AI drafts, you verify hard
Existing code ✅ AI refactors ✅ AI reviews, you write the change
Helemaal nieuw schrijven is snel, maar de AI kan API's uitvinden (hallucination) of context missen die het niet kan zien. Beoordelen is veiliger maar langzamer en alleen zo goed als de context die je geeft. Hoe dan ook ben jij de verantwoordelijke auteur — de AI is een tool, niet de ondertekenaar van de commit.
Dit verkeerd inschatten is waar AI-ondersteunde ontwikkeling fout gaat: mensen laten de AI kritieke logica genereren die ze vervolgens niet volledig kunnen verifiëren, of ze schrijven zelf triviale boilerplate die de AI in seconden had kunnen produceren. Het matchen van de modus (schrijven vs beoordelen/refactoren) op de kost van ongelijk hebben houdt je snel bij het goedkope spul en voorzichtig bij het gevaarlijke spul. De vaardigheid die wordt getest is oordeel over waar je je verificatiewerk moet doen — niet of je een AI kunt aansturen.