De grens is eenvoudig: gezond gebruik betekent dat je de output begrijpt en deze zelf had kunnen schrijven, alleen langzamer; ongezond gebruik betekent dat je code shipped die je niet kunt uitleggen of debuggen. AI zou het typen moeten comprimeren, niet het denken vervangen.
Merge nooit wat je niet begrijpt. Als de AI iets produceert dat je niet kunt volgen, is dat een signaal om langzamer te gaan — vraag het om de code uit te leggen, vraag waarom het deze API koos, of bouw het in kleinere stappen opnieuw tot het klikt. Gebruik de AI om het ding te leren, niet om het over te slaan. Het snelste pad dat je niet in staat stelt om je eigen systeem te onderhouden is helemaal niet snel; het stelt de kosten alleen uit tot het slechtst mogelijke moment.
Een goede test: zou je de AI morgen kunnen verwijderen en deze code nog steeds bezitten? Ja, dan gebruikte je het om sneller te gaan. Nee, dan gebruikte je het om het probleem te vermijden.
Begrip is wat je verantwoordelijk maakt voor de code. Op het moment dat je logica shipped die je niet kunt beredeneren, heb je het vermogen verloren om het te debuggen, uit te breiden, of om te beoordelen of het zelfs correct is — en je hebt die last op reviewers en toekomstige onderhoudsmensen afgewenteld. Het samengestelde risico is atrofie van vaardigheden: leun op AI om begrip te vermijden en je stopt met het opbouwen van de mentale modellen waarmee je zijn fouten kunt opvangen. Snelheid die samen met begrip komt, werkt in je voordeel; snelheid die in plaats van begrip komt, werkt tegen je.