Bileşim, diğer nesneleri tutarak (bir "sahip-olmak" ilişkisi) ve onlara yetki vererek davranış inşa eder. Kalıtım, bir sınıfı genişleterek (bir "olmak") davranış kazanır. "Bileşimi tercih et" tavsiyesi vardır, çünkü kalıtım bir temel sınıfa sıkı, kırılgan bir bağlantı yaratırken, bileşim esnek kalır.
<T> <T> {
{ add(x); }
T { remove(size() - ); }
}
class Stack<T> {
private final List<T> items = new ArrayList<>(); // HAS-A list
void push(T x) { items.add(x); }
T pop() { return items.remove(items.size() - 1); }
// only push/pop are exposed → LIFO invariant is safe
}
Bir liste olmak yerine bir liste tutarak, Stack yalnızca istediği işlemleri ortaya çıkarır.
| Bileşim | Kalıtım |
|---|---|
| Esnek, çalışma zamanında parçaları değiştir | Derleme zamanında sabit |
| İçerileri gizler (yetki verme) | Tüm arabirimi miras alır |
| Daha fazla kablolama/boilerplate | Gerçekten olmak-bir olduğunda daha az kod |
| Kırılgan temel sınıfı önler | Taban değişirse alt sınıf kırılır |
Kalıtımı yalnızca gerçek, kararlı olmak-bir ilişkileri için kullanın; bileşimi "bu davranışa ihtiyacım var" için kullanın.
Kalıtım ebeveynin tüm arayüzünü ortaya çıkarır, bu nedenle bir alt sınıf kendi sözleşmesini tam olarak kontrol edemez — Stack extends ArrayList sızıntısı klasik bir örnektir.
Bileşim ilişkileri açık ve değiştirilebilir tutarken, bu nedenle bağımlılık enjeksiyonu, strateji desenleri ve çoğu esnek tasarım buna güvenir.