Arayüz bir sözleşme bildirir — bir türün sağlaması gereken metod kümesi — hiç (veya minimal) uygulama olmadan. Soyut sınıf kısmen uygulanmış bir sınıftır ve paylaşılan durumu ve somut metotları içerebilir ancak örneği oluşturulamaz. Temel fark: bir sınıf birçok arayüzü uygulayabilir ancak sadece bir sınıftan kalıtım alabilir.
| Arayüz | Soyut sınıf | |
|---|---|---|
| Örneği oluşturulabilir | Hayır | Hayır |
| Çoklu kalıtım | Evet (birçok uygulama) | Hayır (tek taban) |
| Alanlar / durum | Hayır (sadece sabitler*) | Evet |
| Metod gövdeleri | Sadece varsayılan metotlar* | Evet, tamamen |
| Modeller | Bir yetenek ("yapabilir") | Bir is-a paylaşılan kodla |
*Modern Java default metotları ve sabitleri sağlar; ruh hala geçerliliğini korur.
interface Drawable { // a capability
void draw();
}
abstract class Shape { // shared identity + state
protected String color;
Shape(String color) { this.color = color; }
abstract double area(); // subclasses must define
String describe() { // shared concrete behavior
return color + " shape, area=" + area();
}
}
class Circle extends Shape implements Drawable {
private double r;
Circle(String c, double r) { super(c); this.r = r; }
double area() { return Math.PI * r * r; }
public void draw() { /* render */ }
}
Circle bir Shape (tek taban, paylaşılan kod) ve olabilir Drawable (karıştırılmış bir yetenek).
Yanlış seçim tasarımınızı kilitler: soyut bir taban tek bir kalıtım satırını zorlar, arayüz ise türleri yetenekleri birleştirmekte özgür bırakır.
Arayüzler bağımsızlık için tercih edilen varsayılandır — somut bir hiyerarşiye bağlı olmak yerine bir sözleşmeye bağlı olmak, kodu test edilebilir ve genişletilebilir tutarsa.