Getters ve setters'ı ne zaman kullanmalısınız (ve ne zaman kullanmamalısınız)?

Question

Accepted Answer

Getters/setters alanlara kontrollü erişim sağlar, ancak *her alan* için bir tane ekleme alışkanlığı bir anti-patterndir. Gerçek soru şudur: accessor değer katıyor mu, yoksa sadece bir public alanı ek adımlarla yeniden mi sunuyor?

## Setter haklı olduğunda

```java
public class Thermostat {
    private int target;
    public void setTarget(int t) {     // setter adds VALIDATION
        if (t < 5 || t > 30)
            throw new IllegalArgumentException("out of range");
        this.target = t;
    }
    public int getTarget() { return target; }
}
```

Burada setter bir invariant'ı zorunlu kılar — buna değer.

## Sadece gürültü olduğunda

```java
// Anti-pattern: "encapsulation theatre"
public class Point {
    private int x, y;
    public int getX() { return x; }    public void setX(int x){ this.x=x; }
    public int getY() { return y; }    public void setY(int y){ this.y=y; }
}
// This is no safer than public fields — and now x,y can change anytime.
```

## Daha iyi bir zihniyet: söyle, sorma

Arayan tarafından manipüle edilecek durum sunmak yerine, *davranış* sunun:

```java
account.withdraw(100);          // ✅ behavior protects the rule
// vs
account.setBalance(account.getBalance() - 100);  // ❌ logic leaks to caller
```

## Neden önemli

Her alan üzerinde bir setter, alanı public yapmaktan pena daha iyi değildir — yanlış bir kapsülleme hissi verirken, herhangi bir arayanın durumu serbestçe değiştirmesine izin verir.

Davranış etrafında tasarım yapmak ("söyle, sorma") değişmezleri nesne içinde tutar, bağlantıyı azaltır ve sık sık birçok alanın setter olmadan değişmez olması gerektiğini ortaya koymaktadır.