Generyki pozwalają ci pisać klasy i metody sparametryzowane typem, dzięki czemu ten sam kod działa z wieloma typami, zachowując bezpieczeństwo typów w czasie kompilacji. To jest polimorfizm parametryczny — "jeden kształt, każdy typ".
();
list.add();
(String) list.get();
// With generics: type is known and checked at compile time
List<String> list = new ArrayList<>();
list.add("hi");
String s = list.get(0); // no cast; list.add(42) won't compile
class Box<T> { // T is a type parameter
private T value;
Box(T value) { this.value = value; }
T get() { return value; }
}
Box<Integer> b = new Box<>(42); // T = Integer, checked at compile time
int n = b.get(); // no cast needed
<T extends Comparable<T>> // bounded: T must be comparable
List<? extends Number> // covariance: accept List<Integer>, List<Double>
Java usuwa typy generyczne w czasie wykonywania (type erasure) — nie możesz zrobić new T() ani instanceof List<String>. C++ templates i C# generics zachowują się inaczej (monomorphization / reified types).
Generyki dają ponowne użycie i bezpieczeństwo jednocześnie: jeden List<T> służy każdemu typowi elementu, a kompilator wyłapuje błędy typów, które w innym wypadku byłyby awariami czasu wykonywania.
Eliminują niebezpieczne rzutowania i stanowią szkielet kolekcji, czyniąc kod zarówno bardziej wielokrotnego użytku, jak i trudniejszym do niewłaściwego użytku.