Programowanie Obiektowe (OOP) to paradygmat, który organizuje kod wokół obiektów — pakietów state (danych) i behavior (metod) — zamiast wokół samodzielnych funkcji i danych globalnych. Klasa jest szablonem; obiekt to konkretna instancja utworzona na jego podstawie.
Modelujesz problem jako zbiór współpracujących obiektów, z których każdy jest odpowiedzialny za swoje własne dane. Kod, który potrzebuje tych danych, prosi obiekt, aby coś zrobił, zamiast sięgać do niego.
class BankAccount:
def __init__(self, owner, balance=0):
self.owner = owner # state held by the object
self._balance = balance # convention: leading _ = internal
def deposit(self, amount): # behavior that owns the data
self._balance += amount
def balance(self):
return self._balance
acct = BankAccount("Mai") # acct is an OBJECT (instance)
acct.deposit(100) # ask the object to act on its own state
print(acct.balance()) # 100
Dane (_balance) i reguły, które je zmieniają (deposit), żyją razem, więc obiekt pozostaje wewnętrznie spójny.
OOP jest dominującym paradygmatem w głównych językach, takich jak Java, C# i Python, więc czytanie i pisanie go jest umiejętnością podstawową.
Pakowanie stanu z zachowaniem jest tym, co sprawia, że duże systemy są nawigowalne: myślisz o jednym obiekcie naraz zamiast śledzić przepływ danych globalnych wszędzie.