Interfejs deklaruje kontrakt — zestaw metod, które typ musi dostarczyć — bez (lub z minimalną) implementacją. Klasa abstrakcyjna to częściowo zaimplementowana klasa, która może zawierać wspólny stan i konkretne metody, ale nie może być instancjonowana. Kluczowa różnica: klasa może implementować wiele interfejsów, ale dziedziczyć z tylko jednej klasy.
| Interfejs | Klasa abstrakcyjna | |
|---|---|---|
| Instancjonowalna | Nie | Nie |
| Dziedziczenie wielokrotne | Tak (implementuj wiele) | Nie (jedna baza) |
| Pola / stan | Nie (tylko stałe*) | Tak |
| Ciała metod | Tylko metody domyślne* | Tak, w pełni |
| Modele | Umiejętność ("może robić") | Relacja jest-a ze wspólnym kodem |
*Nowoczesna Java pozwala na metody default i stałe; istota pozostaje.
interface Drawable { // a capability
void draw();
}
abstract class Shape { // shared identity + state
protected String color;
Shape(String color) { this.color = color; }
abstract double area(); // subclasses must define
String describe() { // shared concrete behavior
return color + " shape, area=" + area();
}
}
class Circle extends Shape implements Drawable {
private double r;
Circle(String c, double r) { super(c); this.r = r; }
double area() { return Math.PI * r * r; }
public void draw() { /* render */ }
}
Circle jest Shape (jedna baza, wspólny kod) i może być Drawable (umiejętność zmieszana).
Zły wybór blokuje Twój projekt: abstrakcyjna baza zmusza do jednego wiersza dziedziczenia, podczas gdy interfejs utrzymuje typy wolne do kombinowania umiejętności.
Interfejsy są preferowanym domyślnym wyborem do decouplingowania — poleganie na kontrakcie zamiast konkretnej hierarchii utrzymuje kod testowalny i rozszerzalny.