Η βασική αρχή: Ο κώδικας που δημιουργήθηκε από AI περνά από τα ίδια κριτήρια με τον κώδικα που γράφτηκε από ανθρώπους — όχι λιγότερα. Το AI δεν χαμηλώνει το πρότυπο ελέγχου· αν κάτι, προσθέτει μερικές νέες αποτυχίες που πρέπει να προσεχθούν. Η ευθύνη παραμένει στον μηχανικό που το υποβάλλει, όχι στο εργαλείο που το σχέδιασε.
Αν δεν θα περνούσε για έναν συνεισφέροντα, δεν περνά επειδή το AI το έγραψε.
Ο ενιαίος πιο σημαντικός κανόνας: ο μηχανικός πρέπει να κατανοεί κάθε γραμμή που υποβάλλει. "Το AI το έγραψε" δεν είναι ποτέ εξήγηση για ένα σφάλμα στην επισκόπηση. Εάν ένας συγγραφέας δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί ο κώδικας είναι σωστός, δεν είναι έτοιμος — ανεξάρτητα από το ποιος ή τι τον έγραψε.
Το AI κάνει τετριμμένο να παράγουμε περισσότερο κώδικα, που σημαίνει περισσότερη επιφάνεια για σφάλματα και ευπάθειες εάν το πρότυπο γλιτώσει. Το να κρατάμε τον κώδικα που δημιουργήθηκε στο ίδιο πρότυπο — και να διατηρούμε την ευθύνη με έναν ονοματιστικό άνθρωπο — είναι αυτό που επιτρέπει σε μια ομάδα να κινηθεί πιο γρήγορα με το AI χωρίς να ανταλλάσσει ποιότητα ή ασφάλεια.