ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਟੀਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤੀ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋ?

Question

Accepted Answer

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਮਤਲਬੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਰੇਖਣ ਕਰਨਾ ਸੀਨੀਅਰ ਤਕਨੀਕੀ ਨੇਤਾਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਲਕਸ਼ ਹੈ **ਇੱਕ ਫੈਸਲਾ ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਸਭ ਪ੍ਰਤਿਬੱਧ ਹੋ ਸਕਣ**, ਪੂਰੀ ਸਹਿਮਤੀ ਨਹੀਂ (ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੰਭਵ ਹੈ)। ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ, ਦਬਾਅ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸੰਰੇਖਣ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ।

## ਸਹਿਮਤੀ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾਉਣੀ ਹੈ

```text
✓ Align on GOALS/criteria first — most disagreement is about unstated goals
✓ Gather input WIDELY and early — people commit to what they shaped
✓ Write a PROPOSAL (RFC) — a concrete doc beats endless meetings
✓ Steelman objections — address the strongest, not the weakest
✓ Find the 80% everyone shares; isolate the real 20% of conflict
✓ Decide with DISAGREE-AND-COMMIT — alignment, not unanimity
✓ Communicate the WHY — people commit to decisions they understand
```

## ਲਿਖਤੀ RFC ਵਰਤੋ

ਕਰਾਸ-ਟੀਮ ਫੈਸਲਿਆਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਲਿਖਤੀ **RFC** (ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਲਈ ਬੇਨਤੀ) ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਲਈ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਤੀਆਂ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਟਿਕਾ ਹੋਈ ਰਿਕਾਰਡ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਆਖਰੀ ਮੁਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਲਈ ਨਹੀਂ।

## ਇੱਕ ਠੋਸ ਉਦਾਹਰਣ

ਪੰਜ ਟੀਮਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ API ਮਿਆਰ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਡਰਾਫਟ RFC ਲਿਖਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਲਈ ਆਮੰਤਣ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਪਦਾਰਥਕ ਆਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੁਅਤਲਕਾ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਦਸ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕਾਗਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲਾਈਵ ਬਹਸ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ।

## ਇੱਕ ਨੁਕਸਾਨ

ਸਹਿਮਤੀ ਨੂੰ *ਸਰਵ-ਸਹਿਮਤੀ* ਨਾਲ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨਾ। ਸਭ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀ ਓਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਕੱਢੇ ਹਨ ਸਮਝੌਤੇ ਦੀ ਓਰ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਤਿਬੱਧਤਾ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰੱਖੋ, ਸਰਵ-ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਨਹੀਂ।

## ਇਹ ਮਾਇਨੇ ਕਿਓਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ

ਫੈਸਲਿਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖਰੀਦ-ਇਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਉਹ ਬਮੁਸ਼ਕਲ ਬਮੁਸ਼ਕਲ ਸਥਾਪਤ ਆਪ-ਬੂ ਖੁਦ ਦੇ ਅਲਾਵਾ ਕੱਝ ਹੋ ਕਿ ਬਨਦੇ ਹਨ।

ਅਸਲੀ ਸੰਰੇਖਣ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਸਮਝਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਬੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵੱਡੇ, ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਗਰੁਪ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਚਲਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।