"โค้ดมันทำงานได้" คือพื้น ไม่ใช่มาตรฐานที่ตั้งไว้ วุฒิภาวะทางวิศวกรรมที่แท้จริงเกี่ยวกับวิธีที่คนคนหนึ่งจัดการกับ scope, ความคลุมเครือ และผู้คน ไม่ใช่แค่ว่าฟีเจอร์ของเขาทำงานได้หรือไม่ นิยามที่ง่ายที่สุดที่ผมใช้คือ วิศวกรกำลังเติบโตเมื่อเขาสามารถรับ ปัญหาที่ใหญ่ขึ้นโดยใช้คำแนะนำน้อยลง
| สัญญาณ | วุฒิภาวะน้อยกว่า | วุฒิภาวะมากกว่า |
|---|---|---|
| ขนาดปัญหา | ต้องการงานที่นิยามชัดเจน | รับปัญหาแบบปลายเปิด |
| คำแนะนำ | ต้องการการชี้นำ | ทำงานได้อย่างอิสระ |
| "เสร็จ" | โค้ด merge | ส่งมอบผลลัพธ์และเป็นเจ้าของ |
| รัศมีผลกระทบ | งานของตัวเอง | ประสิทธิภาพของทั้งทีม |
วิศวกรสองคนต่างส่งมอบฟีเจอร์ คนหนึ่งปิด ticket อีกคนเตือน PM ถึง edge case ที่เสี่ยง เพิ่ม monitoring และเขียน doc สั้น ๆ เพื่อให้คนถัดไปไม่หลงทาง โค้ดที่ส่งมอบเหมือนกัน แต่วุฒิภาวะต่างกันมาก และพฤติกรรมแบบที่สองนี่แหละที่ผมกำลังผลักดันให้เกิด
ถ้าคุณวัดแค่ว่าโค้ดทำงานได้หรือไม่ คุณก็กำลังให้รางวัลกับ output และพลาดสิ่งที่ทบต้นได้จริง ทั้งวิจารณญาณ ความเป็นเจ้าของ และการยกระดับคนอื่น การระบุเกณฑ์เหล่านี้อย่างชัดเจนให้แผนที่ที่ชัดแก่วิศวกรว่า "การเติบโต" หมายถึงอะไร และให้พื้นฐานที่ยุติธรรมและสม่ำเสมอแก่คุณสำหรับการให้ feedback และการเลื่อนตำแหน่ง